Τι δουλειά έχει ο Μίκυ στο συλλαλητήριο…

Ένας μεγάλος και δημοφιλής συνθέτης δεν σημαίνει απαραίτητα, ότι είναι και αξιόλογος στοχαστής με βαρύνουσα γνώμη για ζητήματα πολιτικής και διπλωματίας…

Σε αυτήν τη χώρα, εκτός των άλλων προβλημάτων, έχουμε και ένα θέμα με κάποιες προσωπικότητες, τύπου Μίκη Θεοδωράκη, που, επειδή είναι προικισμένοι με ένα πολύ μεγάλο ταλέντο από τη φύση, θεωρούμε ότι είναι και πολύ σπουδαίοι άνθρωποι σε όλα τα επίπεδα και τους έχουμε και ως ιδεολογικά ή και πατριωτικά πρότυπα…

Έτσι, ένας φοβερά διάσημος και επιτυχημένος τραγουδιστής ή ηθοποιός πιστεύουμε πολλές φορές, ότι έχει βαρυσήμαντη άποψη για όλα τα θέματα και πολλές φορές θεωρούμε ακόμη και ως θέσφατα τα λεγόμενά του, ενώ στην πραγματικότητα μπορεί να αραδιάζει μπούρδες (έτσι συμβαίνει συνήθως μάλιστα) για τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, οι οποίοι δεν σχετίζονται καθόλου με το φυσικό χάρισμά του…

Πιο συγκεκριμένα, ο κύριος Μίκης, είναι ένας τεράστιος μουσικοσυνθέτης διεθνούς φήμης μάλιστα αλλά από πολιτική, αποδεδειγμένα, δεν σκαμπάζει Χριστό, που λέμε στην καθομιλουμένη, γιατί είναι ένας πολιτικός κόθορνος, που έχει περάσει από κόμματα διαμετρικά αντίθετων ιδεολογιών στη ζωή του και απ´ ό,τι φαίνεται εξακολουθεί να είναι μπερδεμένος ιδεολογικά (για να μην υποθέσω τίποτε άλλο), κάτι που, πλέον, δικαιολογείται, βέβαια, και λόγω γήρατος…

Με άλλα λόγια, έχει ξεμωραθεί αρκετά ο άνθρωπος και θέλει να παραστήσει και με έναν τρόπο τον παράγοντα αντίστασης (φυσικός του ρόλος άλλωστε, όπως και του Γλέζου) στο συλλαλητήριο της Κυριακής, καθώς έχει καιρό να διευθύνει καμία ορχήστρα με κόσμο από κάτω να τον αποθεώνει, οπότε πρέπει όλοι οι παρευρισκόμενοι να κάνουν υπομονή μαζί του, γιατί από ρητορική είναι μάλλον σαν το Δημοσθένη, όχι στα επιχειρήματα και τη δομή του λόγου του αλλά στη βραδυγλωσσία και στην κακή του άρθρωση…

Μόνο κύρος δεν προσδίδει, λοιπόν, η παρουσία του ως κεντρικού ομιλητή στο συλλαλητήριο της Κυριακής για τη Μακεδονία, γιατί είναι μία προσωπικότητα της μουσικής και των τεχνών αλλά προσωπικά δεν τον εκτιμώ καθόλου ως ανεξάρτητη πολιτική οντότητα, καθώς μου φαίνεται ένας ακόμα εμμονικός ιδεοληπτικός σουρεαλιστής, που πάσχει από το σύνδρομο του «δεν» και του «όχι» σε όλα!

Υ.Γ.: πάντα πίστευα ότι, όταν κάποιος έχει ένα υπερταλέντο σε έναν τομέα, συνήθως στους υπόλοιπους είναι ανεπαρκής και χωλαίνει, καθώς η φύση δεν δίνει σε όλους τα πάντα συμμετρικά, τουναντίον εξαντλείται η παροχή χαρισμάτων στο μοναδικό υπερταλέντο του αλλά, δυστυχώς, το κύρος που του προσδίδει, κοινωνικά, το μεγάλο του χάρισμα, παραπλανεί τον κόσμο και τον μαγεύει θεωρώντας τον αυτομάτως πολύ σπουδαίο και επαΐοντα σε ό,τι κι αν λέει…

17 σχόλια στο “Τι δουλειά έχει ο Μίκυ στο συλλαλητήριο…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Για το μακεδονικό ζήτημα…
    Η κατάχρηση ενός δικαιώματος απαγορεύεται. Ακόμη κι αν θέλουν να ονομάζονται οι σλάβοι μακεδόνες και το κράτος τους Μακεδονία, δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος, ούτε μακεδονική γλώσσα. Η καλύτερη λύση κατ’ εμέ είναι η ονομασία Σλαβομακεδονία.

  2. Απο τα καλυτερα αρθρα σου! Αντε γιατι μας εχουν πρηξει τα μμε οτι τετοιοι ανθρωποι επιβαλλεται να εχουν αποψη και να τοποθετουνται σε τετοιου ειδους ζητηματα.
    Οσο για το οτι ειναι μπερδεμενος προσωπικα δεν το πιστευω και τοσο… αλλα με τοσα προβατα απο κατω μια χαρα συνθετει και διευθυνει κ εκτος ορχηστρας.

  3. Οι χυδαίες επιθέσεις που δέχεσαι, Θάνο, επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Ο Έλληνας δεν δέχεται καμία άποψη πέρα απ’ τη δική του, αρέσκεται στο να του χαιδεύουν τ’ αυτιά, είναι ένας φανατισμένος οπαδός χωρίς κρίση. Κοντολογίς ανελεύθερος. Συνεχίζει να είναι βυθισμένος στο δασκαλοκεντρικό του ροχαλητό, όπως έλεγε και ο Περ. Γιαννόπουλος.
    Ποιος είσαι εσύ, που προσπαθείς να του ταράξεις τον βαθύ ύπνο;
    Κουράγιο…

    1. Βαρέθηκα τα κομματόσκυλα, Θάνο. Προσπαθούν να σε τσακίσουν, για να σε κάνουν όμοιό τους. Από μαθήτρια θυμάμαι τα ίδια και τα ίδια. Οι ξεπουλημένοι δεν έχουν ιερό και όσιο. Παίζουν στο στόμα τους τις λέξεις δημοκρατία, σεβασμός, ελευθερία αλλά από ουσία τίποτα! Μόνο το τομάρι τους κοιτάζουν!

  4. Το να έχεις γράψει μερικά -ευχάριστα στο μέσο αυτί- τραγουδάκια σε κάνει μείζονα μουσουργό; (…έστω και με την αποσπασματική, στιχουργική χρήση μερικών αξιόλογων ποιημάτων… -Αν και από εκεί μας προέκυψε η μετέπειτα λαίλαπα του νεοελληνικού «έντεχνου» άσματος… αυτό είναι άλλη πονεμένη ιστορία…)
    Για τις εκάστοτε πολιτικές τοποθετήσεις του ανδρός, τα είπατε άψογα!

  5. κάλλιστος! δε θα διαφωνήσω φίλτατε. Αλλά όχι πια και τόσο μεγάλος όσο παρουσιάζεται… Όταν βλέπω, π.χ., να διευθύνεται το «Ένα το Χελιδόνι» σα να πρόκειται για πολύπλοκο συμφωνικό πόνημα, και να βαράει παλαμάκια το κοινό από κάτω, αναρωτιέμαι αν ο Ιάννης Ξενάκης κόλλαγε μπρίκια.
    Τεσπα… Μεγάλη συζήτηση αυτή και δεν έχω και ευχέρεια στον γραπτό λόγο… Ένας ημιμαθής μπουζουξής είμαι…
    🙂

Απάντηση