Τη φοβετζέα η μάνα, καμίαν κι έκλαψεν…

Του φοβιτσιάρη η μάνα δεν έκλαψε ποτέ, λέει μια σοφή ποντιακή παροιμία, που υποδηλώνει τη σημασία και την αναγκαιότητα της αίσθησης κινδύνου, προκειμένου να είναι κανείς ασφαλής…

Είναι πολύ άσχημο να χάνονται άδικα ανθρώπινες ζωές, ειδικά πολύ νεαρών ανθρώπων, εξ ´ αιτίας απροσεξίας και πλημμελούς λήψης μέτρων ασφαλείας είτε στο δρόμο είτε κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων…

Όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η ώρα, λέει μια παροιμία και αυτό σημαίνει, ότι μπορούν να συμβούν αναπάντεχα γεγονότα και τα πάντα να ανατραπούν κυριολεκτικά σε μία στιγμή, όπου θα συμβεί ένα σημαντικό ανθρώπινο λάθος, το οποίο μπορεί να αποβεί μοιραίο για τη σωματική ακεραιότητα ή ακόμη και την ιδια τη ζωή ενός ανθρώπου, αν δεν έχουν ληφθεί και τα περισσότερα δυνατά προληπτικά μέτρα ασφαλείας…

Κακός συμβουλος σε αυτές τις περιπτώσεις δυστυχημάτων, είναι το νεαρό της ηλικίας που συνοδεύεται από απειρία, αίσθημα αλώβητου, υπέρμετρο ενθουσιασμό και υπερεκτίμηση προσωπικών δυνατοτήτων, δεδομένα αρνητικά για την πρόληψη αλλά και την αποφυγή επικίνδυνων καταστάσεων για την ανθρώπινη ζωή…

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ωριμότητα, η συντηρητική εκτέλεση λειτουργιών με προσοχή και σύνεση και κυρίως η απόκτηση αίσθησης επικινδυνότητας, η οποία έρχεται με τα χρόνια και την εμπειρία ζωής, που μετατρέπει έναν υγιή άνθρωπο από επιπόλαιο και ρισκαδόρο νεαρό σε νουνεχή και συγκροτημένο ενήλικα…

Κράνος, ζώνη ασφαλείας, χαμηλές ταχύτητες και τεταμένη προσοχή των αισθήσεών μας σε ό,τι πιθανώς επικίνδυνο πράττουμε (από μια απλή αλλαγή λάμπας στο φωτιστικό του σπιτιού, μέχρι μια βόλτα στο δρόμο με ποδήλατο), σώζουν ζωές και διασφαλίζουν την υγεία μας στο μέγιστο βαθμό από κάθε λογής κινδύνους, τυχαία συμβάντα και κακοτυχίες της στιγμής, πολλές εκ των οποίων θα είχαν αποτραπεί, αν είχαμε όλοι αυτού του είδους την παιδεία τυπικής ευλαβικής τήρησης των κανόνων ασφαλείας παντός είδους σε όλους τους τομείς της καθημερινότητάς μας…

Υ.Γ.: Τεράστιο ρόλο παίζει και η τύχη φυσικά σε αυτήν τη ζωή, την οποία δεν μπορούμε να ελέγξουμε, γιατί η ειμαρμένη είναι αδίστακτη και ανεξέλεγκτη, οπότε, τουλάχιστον, σε ό,τι περνάει από το χέρι μας θα πρέπει να είμαστε μόνιμα ιδιαιτέρως υποψιασμένοι και σε συνεχή εγρήγορση για τυχόν αναποδιές που σίγουρα θα αντιμετωπίσουμε, ώστε να ζούμε τη ζωή μας με ένταση και πάθος, πλην όμως με σημαντική διασφάλιση της σωματικής μας υγείας και ακεραιότητας…

10 σχόλια στο “Τη φοβετζέα η μάνα, καμίαν κι έκλαψεν…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Μου θύμισες τα νιάτα μου… Τι καημός για μία μάνα να έχει ένα ριψοκίνδυνο και ατρόμητο παιδί! Ένας φύλακας άγγελος μόνο μπορεί να το προφυλάξει. Ονόμασε το και καλή τύχη, αν θες.

    1. Συνήθως μεγαλώνοντας αποκτούμε φρονιμάδα. Για όσους είναι ανεπίδεκτοι μαθήσεως μία τιμωρία ανάλογη της απερισκεψίας τους ίσως τους συνετίσει.

    1. Έτσι είναι, Θάνο! Αλλά τι να πω, δεν υπάρχουν μαγικές συνταγές. Θέλει κοπιώδη προσπάθεια η γνώση. Αντιθέτως είμαστε πολύ φυγόπονοι, όσο και ευθυνόφοβοι. Κανονικά αυτό το κείμενο θα έπρεπε να κοινοποιηθεί επί 1000.

Απάντηση