Τα γραμμάτια είναι για να πληρώνονται…

Μην γκρινιάζετε που βολεύουν τους συντρόφους τους! Ήγγικεν η ώρα να ανταμειφθούν και τα δικά τους παιδιά· αυτό, άλλωστε, θα πει δικαιοσύνη και αξιοκρατία!!


Από μικρό παιδί που ήμουν, θυμάμαι το θείο μου να μου λέει χαρακτηριστικά: «αν θες να πας μπροστά στη ζωή σου αγόρι μου, γράψου σε ένα κόμμα»…
«Σε ποιο κόμμα, όμως, να γραφτώ ρε θείε;» ήταν η απάντησή μου και αυτός τότε αποστομωτικά μου απαντούσε το εξής: «Δεν παίζει ρόλο αυτό, όλοι κάποια στιγμή θα βγουν στην εξουσία, αλλά και να μην βγουν, σίγουρα θα έχεις κάποια οφέλη στο μέλλον, από την ενασχόλησή σου ως κομματόσκυλο»…


Έτσι και έγινε, γράφτηκα από έφηβος στην ΚΝΕ, συμμετείχα σε κάποιες μικροεκδηλώσεις της παράταξης στους δρόμους, μετά στο πανεπιστήμιο καθόμουν με τις ώρες στα κομματικά τραπεζάκια της Νομικής και ανέλυα μαρουλοφιλοσοφίες περί μαρξισμού και αριστερίστικης ιδεοληψίας, με τους υπόλοιπους συντρόφους…


Επιπλέον, προσπαθούσαμε να προσηλυτίσουμε καθημερινά όσο περισσότερους φοιτητές γινόταν στην πολιτική ιδεοληψία μας, διοργανώναμε και κανά παρτάκι παραταξιακό για να βγάλουμε και κανά μεροκάματο και περνούσαμε και τα μαθήματα ευκολότερα, καθότι είχαμε τα κονέ με πανεπιστημιακούς καθηγητές, φίλα προσκείμενους προς το κόμμα…


Βγήκα και στους δρόμους πιο ενεργά με πλακάτ σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, πήγα και στη Γένοβα το 2001, μοίρασα φυλλάδια παντού και κόλλησα και αφίσες του κόμματος, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τη σωματική μου ακεραιότητα, μέχρι και σε κολόνες της ΔΕΗ, γράφοντας περισσότερες ώρες και από συνταξιούχο εναερίτη με 40 χρόνια υπηρεσίας, κατά τις μεταμεσονύκτιες ώρες…


Δεν έχασα φεστιβάλ για φεστιβάλ, συνέδριο για συνέδριο και ομιλία για ομιλία του εκάστοτε αρχηγού της παράταξης είτε στη νεολαία είτε στην κεντρική κομματική σκηνή, σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος, έκαψα χιλιάδες Αμερικάνικες σημαίες, πέταξα δεκάδες μολότοφ στο Πολυτεχνείο και ζούσα μόνιμα με φαρυγγίτιδα από τα ουρλιαχτά συνθήματα υπέρ του κόμματος…

Τώρα, μετά από 20 και πλέον χρόνια ενεργής κομματικής παρουσίας και σκληρής δουλειάς στα πεζοδρόμια και στις πορείες ανά τον κόσμο και τις επαρχίες, ήρθε η ώρα να ρευστοποιήσω την πολύχρονη προσπάθειά μου και διορίστηκα, τιμής ένεκεν, από το κόμμα διοικητής ενός Δημόσιου Οργανισμού με την αξία μου και με τον μόχθο μου…


Υ.Γ.: βλέπετε κάτι κακό ή αναξιοκρατικό ή φυγόπονο σε όλη αυτή μου την επαγγελματική πορεία κομπλεξικοί φιλελέδες, δούλοι του καπιταλισμού;;; Εγώ πάντως, βλέπω ότι ζηλεύετε την εξυπνάδα και τη μεθοδικότητά μου, οι οποίες ανταμείφθηκαν με τον καλύτερο και δικαιότερο τρόπο, γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε και ο θείος μου: «τα κομματόσκυλα στο τέλος κερδίζουν πάντα!!»

4 σχόλια στο “Τα γραμμάτια είναι για να πληρώνονται…Πρόσθεσε το δικό σου →

Απάντηση