Οι ξιπασμένοι γονείς εκπαιδεύουν τα παιδιά τους να είναι σνομπ…

Πολλά παιδιά ιδιωτικών σχολείων φέρονται σνομπ και σκέφτονται ως εξής: «Δεν έχεις πολλά λεφτα; Δεν σου πολυμιλάω, ανήκω σε άλλη κάστα»…

Ειδικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, υπάρχει μία τάση των νέων γονέων να στέλνουν, σώνει και ντε, τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, ακόμη κι αν δεν «τραβάνε» και τόσο στα μαθήματα, έτσι για το prestige, την πρεμούρα και τις δημόσιες σχέσεις, καθώς ταυτίζουν, σε απόλυτο βαθμό, τη φοίτηση σε ιδιωτικό σχολείο με την πνευματική καλλιέργεια και την άριστη παιδεία…

Δεν είναι κακό φυσικά ένας γονιός να θέλει να αποφύγει για το παιδί του το δημόσιο σχολείο, το οποίο έχει 452 αργίες το χρόνο και γενικά το επίπεδο μάθησης είναι από μέτριο έως κάκιστο συνήθως, καθότι σε πολλά δημόσια σχολεία υπάρχουν και πολλοί αλλοδαποί μαθητές, που είναι αδιάφοροι και δεν συμβάλουν ιδιαίτερα στην άνοδο του επιπέδου μιας τάξης αλλά και μια τάξη έχει καμιά 40αριά μαθητές, οπότε τι μάθημα να γίνει, υπ´ αυτές τις συνθήκες πολυκοσμίας…

Οι καθηγητές, εκεί, επίσης ψιλοβαριούνται, με κάποιες λίγες εξαιρέσεις φιλότιμων εκπαιδευτικών και σέρνονται μες στις αίθουσες των δημοσίων σχολείων, γιατί νιώθουν ότι είναι αδικημένοι, καθότι δεν πληρώνονται επαρκώς από την ελληνική πολιτεία και εκτελούν διδακτική αγγαρεία κατά κάποιο τρόπο…

Το πρόβλημα συνίσταται στο γεγονός, ότι πολλά παιδιά ιδιωτικών σχολείων καβαλούν το καλάμι και νομίζουν, πως, επειδή απλά και μόνο φοιτούν σε ένα ιδιωτικό εκπαιδευτήριο είναι παιδιά ενός «ανώτερου Θεού» και υπερτερούν από κάθε άποψη έναντι των φοιτούντων στα δημόσια σχολειά, ενώ σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις σνομπάρουν και μιλούν υποτιμητικά (ή και καθόλου) σε παιδιά προερχόμενα από φτωχότερα στρώματα και δεν δύνανται οι γονείς τους να τα στείλουν στα ιδιωτικά, επειδή θεωρούν ότι δεν θα έχουν κάποιο όφελος από τη συναναστροφή τους αυτή…

Αυτή τους η νοοτροπία, φυσικά, καλλιεργείται από το σπίτι και από τους ξιπασμένους γονείς, που γαλουχούν άμεσα ή και έμμεσα τα παιδιά τους με το δόγμα, οτί οι πλούσιοι είναι μια κατηγορία εξεχόντων ανθρώπων, μία ειδική κάστα, απλά και μόνο, επειδή έχουν παραπάνω υλικές δυνατότητες από τους φτωχότερους, άσχετα αν είναι αναξιοπρεπείς, ανήθικοι, χαμερπείς και αμόρφωτοι…

Αυτή, δε, η επηρμένη συμπεριφορά και εικόνα είναι αρκετά οξύμωρη και στα όρια της φαιδρότητας, όταν συναντάται σε 10χρονα παιδιά, που έχουν ένα κωμικά παράταιρο για την ηλικία τους ύφος αλαζονείας (arrogant) και «αφ´ υψηλού» (μπλαζέ), ζωγραφισμένο και χαραγμένο στα μάτια τους, από τους γελοίους και κομπλεξικούς γονείς τους φυσικά, που τα «δηλητηριάζουν» διδάσκοντάς τους τέτοιες συμπεριφορές…

Υ.Γ.: καλά τα ιδιωτικά, δεν λέω, αλλά καλύτερα να μεγαλώνετε τα παιδάκια σας, διδάσκοντάς τα, ότι η ζωή έχει πολλά γυρίσματα και πρόσκαιρες χαρές και οφέλη, γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο ενώ καλό θα είναι να μάθουν να παίζουν χαμηλά την μπάλα και να μην είναι σνομπ με κανέναν συνάνθρωπό τους, γιατί οι πραγματικά καλλιεργημένοι άνθρωποι δεν είναι κομπλεξικοί, που διαχωρίζουν τους ανθρώπους σε κάστες, ανάλογα με την οικονομική τους αξία αλλά ανάλογα με την ηθική τους υπόσταση…

18 σχόλια στο “Οι ξιπασμένοι γονείς εκπαιδεύουν τα παιδιά τους να είναι σνομπ…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Για την κακή εικόνα των δημόσιων σχολείωνν φταίει αυτό που έχει πει ο Ξενοφώντας: Λίθοι και ξύλα και πλίνθοι και κέραμοι ατάκτως ερριμένα ουδέν χρήσιμα εστί.
    Είμαστε ανίκανοι να βάλουμε τάξη. Ούτε η φτώχεια φταίει, ούτε οι αλλοδαποί. Φταίει, ως συνήθως, η κακοδιοίκηση.

  2. Αριστο κειμενο..Ποσους αποφοιτους του ACT γνωριζω που σημερα ειναι σε πολυ ασχημη κατασταση..Τις περισσοτερες φορες κατι ξιπασμενες χωρις μορφωση επειδη ετυχε να παντρευτουν καποιον με οικονομικη ανεση μεταδιδουν στ παιδια τους αυτες τις συμπεριφορες

  3. Κάποτε πρέπει να μιλήσουμε και για την γάγγραινα των ιδιαίτερων μαθημάτων από διορισμένους, εν ενεργεία εκπαιδευτικούς της δημόσιας μέσης εκπαίδευσης. Πρόκειται για μάστιγα δεκαετιών. Αν και η νομοθεσία το αναγνωρίζει ως αξιόποινη πράξη, που επισύρει ποινική και πειθαρχική ευθύνη, πολλοί μόνιμοι εκπαιδευτικοί επιδίδονται σ’ αυτό το σπορ. Μιλάμε για παραδειγματικό ήθος!

      1. «Δεν σου πολυμιλάω, ανήκω σε άλλη κάστα». Αυτή είναι η ανέντιμη σιωπή, που ζητά να σε κάνει υποτακτικό της. Θα την συναντήσεις σε όλες τις συντεχνίες, φατρίες, κόμματα, ομάδες. Γνωρίζω την δύναμή της, γιατί γνωρίζω την δύναμη που χρειάστηκε να καταβάλω για να μην της υποκύψω.

  4. Ένα ψυχοπορνειο και μισό… Μύρια κακά που ειναι αποτέλεσμα της διαστρεβλωμενης ψυχοσύνθεσης των κατοίκων της δύσμοιρης και ανυδρης αυτής χώρας.

  5. Ευπροσαρμοστος λαός αλλά και με εντονότατες τάσεις μιμητισμου. Με κκλανιες δεν βάφεις αυγά λένε στο χωριό μου. Με τι ανθρώπινο δυναμικό θα στρώσουμε Θάνο?

  6. Κάτι άσχετο με τα παραπάνω. Ο σιχαμένιος Φουρθιώτης χρησιμοποίησε και χτες και σήμερα το όνομά σου για τη δικαστική σου διαμάχη με τη Σκορδά, λέγοντας ότι θα βγεις να μιλήσεις. Κάνε κάτι γιατί μου φαίνεται ότι μας δουλεύει και το αγράμματο…

  7. Γνωρίζω γονείς που πήραν δάνειο για να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικό σχολείο, όχι για το καλύτερο επίπεδο μάθησης, αλλά γιατί έλεγε η μητέρα των παιδιών: Καλά, τα δικά μου τα παιδιά θα πάνε σε δημόσιο σχολείο; Εκεί που μπορεί ο καθένας να στείλει το παιδί του;
    Τα παιδιά τους έχουν ακριβώς αυτό το υφάκι και την συμπεριφορά που περιγράφετε κύριε Καρατσιώλη.

  8. Για την κακή εικόνα των δημόσιων σχολείων φταίνε η ανώτερη κάστα. Ξέρουν ότι στα παιδιά τους μπορούν να δώσουν την καλύτερη διδασκαλία και δεν θέλουν τα άλλα παιδιά να έχουν τόσο καλή μάθηση γιατί τότε θα μπορέσουν ποιο εύκολα να ανταγωνιστούν τα δικά τους παιδιά.
    Σίγουρα όλοι μας ξέρουμε πως είναι ένα καλό σχολείο από ένα κακό. Η γνώμη μου είναι ότι δεν προωθείται η βελτίωση της εκπαίδευσης για να μην υπάρχει ανταγωνισμός με τα παιδιά που έχουν ιδιωτική εκπαίδευση. Αλλά στην τελική αυτό είναι κοντόφθαλμη λογική και δεν βοηθάει σε μακροχρόνια βελτίωση της κοινωνίας.

  9. Εχω υποστει αυτα που περιγραφει ο κυριος Καρατσιωλης πολυ ευστοχα,κατα την φοιτηση μου σε ιδιωτικο της Αθηνας[δυστυχως κακιστη επιλογη των γονιων μου]…4 παιδια μεσων αστικων οικογενειων τραβηξαμε και την ξιπασμενη συμπεριφορα των πλουσιων συμμαθητων και τις διακρισεις των περισσοτερων καθηγητων…Ακομη στα 49 μου,λυπαμαι που τα θυμαμαι…

Απάντηση