Οι διασημάνεργες…

Γέμισε η τηλεόραση με επίδοξες σταρ, που θέλουν να ζήσουν το απατηλό όνειρό τους…

Είναι γεγονός, ότι η ελληνική τηλεόραση τα τελευταία 2-3 χρόνια έχει πήξει στα γυναικεία realities μόδας και στυλ, καθώς κάθε τρίμηνο ξεκινάει κι από ένα, με αποτέλεσμα να υπάρχουν μόνιμα νέες διασημάνεργες κοπέλες, που σφίζουν από ματαιοδοξία, τυχοδιωκτισμό και αλαζονεία, η οποία στηρίζεται στην εξωτερική τους εικόνα και μόνο!!

Αυτά τα ψώνια που λέτε, είναι κάτι τεμπελοκοπέλες πρώτης γραμμής, που αρνούνται να δουλέψουν στη σκληρή πραγματικότητα και επιδιώκουν με κάθε τρόπο να γίνουν γνωστές στο ευρύ ελληνικό κοινό, μέσω τέτοιων τύπου realities shows μόδας, ώστε να αποκτήσουν εύκολη φήμη, followers στο Instagram αλλά και χρήμα (όπως απατηλά νομίζουν), καθώς ονειρεύονται τηλεοπτικές ή μοντελικές καριέρες στο εσωτερικό αλλά και στο διεθνή χώρο για κάποιες που είναι εντελώς αιθεροβάμονες…

Έτσι, δηλώνουν συμμετοχή αβέρτα σε κάθε ευκαιρία που προκηρύσσεται ένα νέο τηλεσκουπίδι μόδας, γιατί εκτιμούν ότι θα κάνουν καριέρα στο χώρο της showbiz, όπου όλα είναι φανταχτερά, εντυπωσιακά και κυρίως εύκολα, χωρίς ιδιαίτερο κόπο και πνευματική εργασία, καθότι στηρίζονται μόνο στην εξωτερική τους εικόνα, που προκαλεί έξαρση στην αντρική libido…

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική, όμως, για τις τυχάρπαστες αυτές κορασίδες, που αγνοούν, ότι για τη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτών της εκτόξευσης της δημοσιότητας μιας κοπέλας σε μικρό χρονικό διάστημα, μέσω της τηλεόρασης και χωρίς κάποια ιδιαίτερη δεξιότητα ή σπουδαίο ταλέντο, η ζωή επιφυλάσσει κακές έως κάκιστες εκπλήξεις, τις οποίες το ευρύ κοινό δεν βλέπει ούτε και γνωρίζει…

Κάθε φορά που βγαίνει το καινούριο reality επισκιάζει τη φήμη που προσέφερε το προηγούμενο αντίστοιχο και έτσι μήνα με το μήνα οι παλιότερες κοπέλες καταλήγουν με βαριά κατάθλιψη στο χρονοντούλαπο της μάταιης τηλεϊστορίας τους, με μόνο σύμμαχο την ξεπεσμένη δόξα του παρελθόντος και τις διηγήσεις σε ανθρώπους του κοντινού περιβάλλοντός τους για τις πάλαι ποτέ μεγάλες στιγμές της εφήμερης δημοσιότητας που απολάμβαναν κάποτε για μικρό χρονικό διάστημα…

Όσο περνούν οι μήνες και τα χρόνια, τόσο περισσότερο ξεχνιούνται και ευτελίζονται στη μνήμη του ευρύτερου κοινού, το οποίο με την πάροδο των χρόνων τις χλευάζει και τις απαξιώνει όλο και περισσότερο μέσα του, καθώς αντιλαμβάνεται ότι όλες αυτές οι τεμπελοκοπέλες αποτελούσαν ένα μικρό γρανάζι – παξιμάδι στη μηχανή της τηλεαρένας, που αρέσκεται να εκθέτει κοπέλες, χτίζοντας για αυτές μια πολύ πρόσκαιρη και επιφανειακή δόξα, την οποία και αφαιρεί πάραυτα και βάναυσα, μόλις σβήσουν τα φώτα του τηλεπαιχνιδιού στο οποίο συμμετείχε και ανάψουν αυτά του νέου που αρχίζει…

Υ.Γ.: κάποιες ελάχιστες καταφέρνουν να συντηρήσουν τη φήμη και τη δημοσιότητά τους και πάλι στηριζόμενες στην πρόστυχη έκθεση του εαυτού τους στα social media, αλλά και αυτές να είστε σίγουροι, ότι συν τω χρόνω, θα καταλήξουν σαν την μεγάλη (σε ηλικία πλέον) Πέπη Τσεσμελή, η οποία ήταν πρώτη φίρμα στα 90’s και στα νιάτα της και τώρα στα 40φεύγα της είναι η τελευταία τρύπα του ζουρνά, καθώς ζει μόνη σαν το λεμόνι και αβοήθητη σαν πνιγμένη γάτα…

Υ.Γ.2: γι ´ αυτό στρωθείτε στη δουλειά, ανοίξτε κανένα βιβλίο ειδικά οι φοιτήτριες, ενόψει εξεταστικής, χαμηλώστε τη μπάλα και αφήστε όλες αυτές τις ηλίθιες να τρέχουν στα realities και να αυτοεξευτελίζονται, γιατί η ζωή δεν τελειώνει ούτε στα 30 ούτε στα 40· αντιθέτως τότε αρχίζει, αν επενδύσετε σωστά στον εαυτό σας και δεν αναλωθείτε στην πρώιμη νιότη σας σε τέτοιες ανόητες ιστορίες τηλεματαιοδοξίας και τηλεαριβισμού…

14 σχόλια στο “Οι διασημάνεργες…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Καλησπέρα, δεν σε γνωρίζω προσωπικά όμως ήρθα στο μπλογκ σου από αναφορά για μια παλαιότερη ανάρτησή σου σχετικά με τις παχουλές στην παραλία. Δεν καταλαβαίνω τι είδους ελευθερία είναι αυτή που σε κράζουν επειδή είπες την γνώμη σου. Συμφωνώ ότι το θέαμα είναι αηδιαστικό σε πολλές περιπτώσεις, και το λέω ως στρειτ γυναίκα. Φαντάζομαι για σας θα ναι ακόμη χειρότερο. Ωστόσο επειδή ο τρόπος που περιέγραψες την αίσθηση της εικόνας ήταν καυστικός πολλές διχτηκαν και ξεκίνησαν «πόλεμο» μαζί σου. Ωστόσο δεν κάθησαν να σκεφτούν τα ωφέλη που θα είχαν εάν αδυνατιζαν… Τώρα εδώ στο μπλογκ σου διαβάζοντας δύο άρθρα, βλέπω πως η πρόθεσή σου μόνο κακή δεν είναι. Ίσα ίσα που λες τα πράγματα με το όνομά τους χωρίς ωραιοποίησεις με σκοπό την αφύπνιση και όχι την κατάκριση. Πολύ γενναίο εκ μέρους σου, ωστόσο και επικίνδυνο αφού έτσι πάντα κάποιος θα βρίσκεται να τα βάζει μαζί σου. Κλείνω με μια ρήση του Πλάτωνα. Κανένας δεν είναι πιο μισητός από αυτόν που λέει την αλήθεια.

  2. Κύριε Θάνο διάβασα τυχαία το κείμενο οι διασημανεργες κι αυτό που έγραψες για Πεπη.Λοιπον πρώτον δεν έμεινα ποτέ χωρίς δουλειά,δεύτερον δεν είμαι μόνη σαν το λεμόνι ,τρίτον είμαι πανευτυχής γιατί έχω μια υπέροχη οικογένεια με γερά θεμέλια και αγάπη ,τέταρτον έχω τελειώσει σχολή σεφ,δημοσιογραφία,γαλλική φιλολογία,μουσικές σπουδές. Απλά δεν είχα ποτέ βισμα δόντι κοινως και δεν έκανα πράγματα που μπορούσα αν είχα μέσο. Δε με νοιάζει όμως είμαι καλά και ευτυχισμένη παρόλες τις δυσκολίες.Υγεια ,τύχη,αγάπη αυτά χρειάζονται ποτέ δε κυνήγησα τη δόξα έτυχε στο δρόμο …
    Υγ οι τεμπέληδες μένουν άνεργοι .Οποίος θέλει βρίσκει.

  3. Όσο για την ηλικία κάθε μέρα είναι ευλογία και ευκαιρία για νέες εμπειρίες .Όσο περνάει ο καιρός μεγαλώνουμε ηλικιακά αλλά μεγαλώνουμε και εμπειρικά. Προσπαθούμε να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι με μεγαλύτερη γνώση όποτε νιώθω υπέροχα και πλουσιότερη ως γυναίκα. Με αγάπη Πεπη.

  4. Γεια σου ρε, Καρατσιόλαρε! Δικηγοράρα απ’ τις λίγες με εκλεκτές τηλεοπτικές εμφανίσεις σε κορυφαίες εκπομπές και κυρίως καλοστεκούμενος κύριος που δίκαια απαιτεί να βλέπει στην παραλία καλοστεκούμενες υπάρξεις! Άντε να ‘ρθει πάλι το καλοκαιράκι να βγεις πάλι για οφθαλμόλουτρο. Εύχομαι για τη νέα χρονιά λιγότερες χοντρές και περισσότερα σαλάκια να πέφτουν στην ξαπλώστρα σου ενώ αγναντεύεις!

    <3

  5. Α, όλα κι όλα, εγώ το σωστό το αναγνωρίζω.
    Δεν χρειάζεται να γνωρίζουμε κάποιον προσωπικά για να τον επαινέσουμε, όπως δεν χρειάζεται να ‘ναι γνωστές μας οι χοντρές για να τους μετράμε τα κρουασάν που τρώνε. Σωστά;

    Άσε που σε αισθάνομαι δικό μου άνθρωπο. Μες στην καρδιά μου σ’ έχω. Τις προάλλες που περπατούσα στο πεζοδρόμιο, ερχόταν από την άλλη πλευρά μια χοντρέλα κι έπρεπε να κατέβω στο δρόμο για να περάσει. Και μου ήρθες κατ’ ευθείαν στο νου. Και λέω να αγιάσει το στόμα της δικηγοράρας μας της διασημεργαζόμενης!

    Σε φιλώ και σου στέλνω αγωνιστικούς χαιρετισμούς!

    Γράφε συχνότερα, γιατί χανόμαστε!

    <3

  6. Ααα, δεν μιλάς ωραία!

    Αλλά ό,τι και να λες μπροστά στην προσφορά της πένας σου και της διασημοεργατικότητάς σου ωχριά!

    Οπότε εγώ και πάλι σε ευχαριστώ που ‘χω τη χαρά να επωφελούμαι από όσες σκέψεις και ιδέες έχεις κατά καιρούς μοιραστεί μαζί μας.

    Όλοι οι μεγάλοι άντρες διαχρονικά υποτιμούσαν τους ακολούθους τους έτσι κι αλλιώς.

    Εμείς και πάλι κρεμόμαστε απ’ τα χείλη σου. Κράτα γερά! Ανυπομονούμε για την επόμενη δημόσια εμφάνιση είτε τηλεοπτικά είτε με κείμενο.

    <3

  7. Νέους δρόμους και σκέψεις μου ανοίγει κάθε λέξη που πληκτρολογούν τα διασημοεργατικά δαχτυλάκια σου.

    Πού αλλού να μας φέρει ο δρόμος παραμονή Χριστουγέννων, αν όχι εδώ, που με κάθε παράγραφο που διαβάζουμε γεμίζουμε ελπίδες για το μέλλον της ανθρωπότητας;

    Πώς θα σωθώ άμα τρέξω μακριά από εδώ; Εδώ είναι η σωτηρία μας.

    <3

  8. Κι ο ειδικός, άμα διάβαζε έστω μισή αράδα σου, εμμονή θα πάθαινε. Τέτοιες εμμονές, εμμονές με σπουδαία λόγια και πρότυπα, μας εξελίσσουν.

    Σ’ ευχαριστώ πάντως που ξόδεψες τον πολύτιμο χρόνο σου να μου απαντήσεις. Θα σε αφήσω τώρα, μήπως μας γράψεις κάτι καινούργιο. Έτσι για δώρο Χριστουγέννων!

    <3

Απάντηση