Η ψήφος θα έπρεπε να έχει συντελεστή, ανάλογα με τη μόρφωση του κάθε πολίτη…

Σε μια δημοκρατία επιτρέπεται να έχουν όλοι την ίδια δύναμη να εκφέρουν γνώμη ενώ δεν έχουν την ίδια γνώση;;

Το πιο άδικο φαινόμενο στο δημοκρατικό πολίτευμα είναι η ισότητα της ψήφου, καθώς είναι απολύτως λάθος, παράλογο και άδικο να έχει την ίδια βαρύτητα η ψήφος ενός άριστου γνώστη της πραγματικότητας με σπουδές και ειδικές γνώσεις με αυτήν ενός αγράμματου ανεκπαίδευτου, που οι γνώσεις του περιορίζονται σε αυτές ενός καφενόβιου θαμώνα…

Είναι τόσο έντονα αρνητικός ο αντίκτυπος του αποτελέσματος των εκλογών, όταν η ψήφος όλων έχει ακριβως την ίδια αξία, καθώς οι άνθρωποι χαμηλού πνευματικού επιπέδου δεν έχουν γνώση για να έχουν ορθή γνώμη (ή για την ακρίβεια μειωμένες πιθανότητες) και ψηφίζουν με λάθος κριτήρια, με αποτέλεσμα να εκλέγονται στην εξουσία ανάξιοι και αχρείοι πολιτικοί, που αντί να βελτιώνουν την ποιότητα ζωής μιας κοινωνίας, αυτοί την δυσχεραίνουν…

Κανονικά θα έπρεπε η ψήφος κάθε πολίτη να έχει συντελεστή, ανάλογα με το επίπεδο σπουδών του καθενός κι έτσι για παράδειγμα ένας κάτοχος διδακτορικού τίτλου θα έπρεπε να ψηφίζει με συντελεστή 5, ενώ ένας απλός απόφοιτος Λυκείου με συντελεστή 1 και τους ενδιάμεσους αριθμούς συντελεστή να τους έχουν οι υπόλοιπες βαθμίδες εκπαίδευσης…

Το εντυπωσιακότερο όλων είναι, ότι με αυτήν την πρωτοποριακή μέθοδο ψηφοφορίας θα επωφελούνταν περισσότερο οι ψηφοφόροι με χαμηλό συντελεστή ψήφου, γιατί αυτοί είναι, που λόγω άγνοιας αναδεικνύουν όλα αυτά τα χρόνια ανίκανες κυβερνήσεις και πολιτικούς αλλά και αυτοί είναι που βρίσκονται συνήθως σε δεινή οικονομική και κοινωνική θέση και έχουν ανάγκη από μια ορθότερη πολιτική καθοδήγηση της χώρας τους αλλά με τον τρόπο που ψηφίζουν απλά αυτοκαταστρέφονται χωρίς να το αντιλαμβάνονται κιόλας…

Με την εκλογική αυτή μέθοδο θα μειωνόταν άρδην και η λαϊκίστικη τακτική των κομμάτων, καθώς δεν θα έπιανε τόσο τόπο στα ανώτερα πνευματικά στρώματα αυτή η καταστροφικά ύπουλη στρατηγική παροχολογίας και ασύστολων ψεμμάτων, μιας και οι καλλιεργημένοι άνθρωποι έχουν σαφώς καλύτερη αντίληψη του εφικτού, του ρεαλιστικού και του απατηλού στην πολιτική διαδικασία…

Υ.Γ.: δεν είναι δυνατόν, σε καμία περίπτωση, η ψήφος ενός τσομπάνη να έχει την ίδια ισχύ με αυτήν ενός καθηγητή πανεπιστημίου ή η ψήφος μιας κομμώτριας να έχει το ίδιο βάρος με αυτήν ενός μεγαλοστελέχους μιας τεράστιας πολυεθνικής εμπορικής επιχείρησης…

5 σχόλια στο “Η ψήφος θα έπρεπε να έχει συντελεστή, ανάλογα με τη μόρφωση του κάθε πολίτη…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Έτσι όμως θα δημιουργηθεί μια ελίτ με καθηγητές πανεπιστημίων που εκλέγουν κυβερνήσεις χωρίς απαραίτητα να έχουν ήθος ή ανθρωπισμό , ώστε να ψηφίσουν προς όφελος όλων. Σίγουρα ένας διδάκτωρ βιολογικής χημείας πχ έχει περισσότερες γνώσεις από έναν βοσκό , αλλά γιατί να ενδιαφερθεί για τις ανάγκες των φτωχών και αδύναμων και να μην ψηφίσει μια κυβέρνηση που εξυπηρετεί καλύτερα την δική του κοινωνική τάξη; Φυσικά κι ο βοσκός αυτόν που του τάζει περισσότερα θα ψηφίσει .Είναι σωστή η γενική ιδέα πως για να έχεις γνώμη πρέπει να έχεις γνώση, χρειάζεται να υπάρχει αξιολόγηση (και κάποιο όριο ηλικίας θα έλεγα), αλλά δεν νομίζω πως οι τίτλοι σπουδών είναι και το μοναδικό κριτήριο.

  2. Οπότε η αξία ενός ανθρώπου έχει να κάνει με την εκπαίδευση, και όχι την παιδεία του. Καποιος που γεννήθηκε σε ένα τσομπανοχωριό απο φτωχούς γονείς, έχει λιγότερη αξία απο κάποιον που γεννήθηκε στα πλούτη και πληρώσαν οι γονείς τους φροντηστήρια επι φροντηστηρίων για να σπουδάσει. Μάλιστα. Να φανταστώ, οτι πολύ καλά κάνανε στο παρελθόν στην Αμερική που κάνανε τα ίδια στους μαύρους και τους θεωρούσαν 3/5 ενός ανθρώπου?

      1. Δεν κατάλαβες το σχόλιο μου.
        Σαφώς και δεν σπουδάζει μόνο με τα λεφτά κάποιος αλλα :
        Εξαρχής,ενας άνθρωπος που μεγαλώνει σε μια κλειστή κοινωνία που δεν δίνει την δέουσα προσοχη στην μόρφωση (δες μικρά χωριουδάκι με αγρότες, ζωοτρόφους,»Αχ που να πας να σπουδάσεις γιε μου, κόρη μου, να αναλάβεις τα γίδια, να παντρευτείς να βρείς ένα καλό παιδί, κτλ), δύσκολα θα διαλέξει κάτι το διαφορετικό απο αυτό που ξέρει. Απο εκεί και πέρα, δυστυχώς ή ευτυχώς οι σπουδές δεν είναι ακριβώς δωρεάν. Ακόμα και να μην πληρώνεις δίδακτρα, τα ενοίκια, τα έξοδα και όλα τα συναφή δεν είναι διόλου μικρό ποσό για κάποιον που δεν έχει την οικονομική δυνατότητα. Είναι μικρό το ποσοστό κάποιου που θα βγεί απο την λούπα του χωριού, και θα καταφέρει να σπουδάσει με υποτροφίες, γιατί δεν έχει άλλη δυνατότητα να καλύψει τα έξοδα του, και κυρίως χωρίς την υποστήριξη της οικογένειας, που θέλει να μείνει στο χωριό να κάνει τα ίδια με αυτούς.
        Απο την άλλη, για τους οικονομικά άνετους , κυρίως αστούς, οι σπουδές είναι must, πρωτίστως για θέμα πρεστίζ, και μετά για τις γνώσεις που προσφερουν. Εαν ο γόνος πλουσίας οικογένειας , μετα 150 φροντιστήρια – απο το δημοτικό κιόλας – αν δεν περάσει Ιατρική στην χώρα του, θα σπονσοράρουν μια χαρά τις σπουδές του στην Ιταλία ή την Ρουμανία οι γονείς του για να πάρει το πολυπόθητο πτυχίο μετά απο 15 χρόνια.

        Απο εκεί και πέρα, ακόμα και εαν ο ένας παραμείνει γιδοβοσκός και ο άλλος γίνει γιατρός, δεν αλλάζει κάτι απο την αξία τους. Είναι ίσοι πολίτες της ίδια χώρας και έχουν τα ίδια δικαιώματα (και υποχρεώσεις) απέναντι της.

Απάντηση