Από τον ανθρωπισμό στη φιλανθρωπία…

Η φιλανθρωπία είναι έννοια υπάλληλη του ανθρωπισμού, γιατί εμπεριέχεται σε αυτόν και αποτελεί σημαντικό στοιχείο αλλά κομμάτι αυτού και μάλιστα σχετικά μικρό, καθώς ο ανθρωπισμός είναι μια ολοκληρωμένη στάση ζωής και πρακτική καθημερινότητας…
Φιλάνθρωπος χαρακτηρίζεται εύκολα κανείς, αν κάνει κάποια καλή πράξη και βοηθήσει είτε υλικά είτε ηθικά τον συνάνθρωπό του, ανεξαρτήτως ποσού και έντασης ηθικής προσφοράς, αν και αντικειμενικά τα δύο αυτά μεγέθη αποτελούν συνάρτηση της δωρεοδοτικής ικανότητας του καθενός, που σχετίζεται φυσικά με την προσωπική ισχύ και δυνατότητα προσφοράς σε ύλη ή συναίσθημα…

Ανθρωπιστής χαρακτηρίζεται αυτός που έχει ως στάση ζωής την ολιγάρκεια, αποστρέφεται τη χλιδάτη ζωή και τις υλικές δυνατότητες που του προσφέρει το χρήμα, γιατί επιθυμεί να ζει με τα απολύτως απαραίτητα ως φιλοσοφία ζωής και όλα όσο του περισσεύουν να τα προσφέρει στους γύρω του και εκτός αυτού έχει και τη διάθεση αλλά και την επιθυμία να εκπαιδεύσει με διδαχή τον πλησίον του, χαρίζοντάς του απλόχερα τα κατάλληλα πνευματικά εφόδια, ώστε να καταστεί και αυτός κάποια στιγμή στη ζωή του αυτάρκης και ανεξάρτητος και να μπορέσει με τη σειρά του να εκπαιδεύσει άλλους συνανθρώπους του, που το έχουν ανάγκη…

Φιλάνθρωπος γίνεσαι πολύ εύκολα αν τυγχάνεις πλούσιος και μάλιστα μπορείς να κερδίσεις έτσι μεγάλη κοινωνική εξουσία και κύρος, εξαπατώντας επί της ουσίας την κοινή γνώμη, πλασάροντας τον εαυτό σου μέχρι και ως ευεργέτη του έθνους, γιατί όταν έχεις 1000, είναι ασήμαντο για σένα αλλά κραυγαλέα εντυπωσιακό για τους άλλους να δώσεις 10, τη στιγμή που οι άλλοι έχουν 1 και επιβιώνουν μόλις και μετά βίας…

Ανθρωπιστής γίνεσαι δύσκολα, γιατί αν είσαι πλούσιος, θα πρέπει από τα 1000 να δώσεις τα 999 και να ζεις όπως ο μέσος όρος της κοινωνίας σου, γιατί μόνο τότε θα είσαι πραγματικά αξιέπαινος, καθότι θα έχεις προσφέρει πραγματικά ανάλογα με τις δυνάμεις σου και θα έχεις αποδείξει σε όλους έμπρακτα, ότι νοιάζεσαι για το σύνολο και συμπεριφέρεσαι αλτρουιστικά, θυσιάζοντας τη χλιδάτη ζωή σου για τους συνανθρώπους σου…

Υ.Γ.: επειδή αυτά τα ιδεατά σενάρια στην πράξη δεν εφαρμόζονται ποτέ και είναι ουσιαστικά ανέφικτα, προτείνω να είμαστε όλοι όσο πιο φιλάνθρωποι γίνεται και να προσφέρουμε έστω και ελάχιστα από τα υπάρχοντά μας για φιλανθρωπικούς σκοπούς, γιατί όπως και στη φορολογία έτσι και στη φιλανθρωπία είναι πολύ πιο εύκολο και αποδοτικό να μαζέψεις λίγα από πολλούς, παρά πολλά από λίγους…

7 σχόλια στο “Από τον ανθρωπισμό στη φιλανθρωπία…Πρόσθεσε το δικό σου →

  1. Ο Ερασμος ελεγε οποιος αναζητα την γνωση και την επιστημη επιδιωκει τον πονο…..υπαρχει μεγαλος πονος στην μεγαλη νοημοσυνη….Οποτε ναι ας φυγουμε απο την σφαιρα των ιδεων και ας παμε στον κοσμο των πραξεων…

  2. Περί λέξεων και εννοιών, κολοκυθόπιτα.Καθέ Άνθρωπος έχει δικαίωμα να ορίσει τις έννοιες των λέξεων άσχετα απο την αντικειμενική τους έννοια.Παρόλαυτά οι αντικειμενικές ερμηνείες των λέξεων, εννοιών, φράσεων και γενικότερα Του Λόγου υπάρχουν,για όποιον θέλει πραγματικά να ζεί στην Αλήθεια κι όχι στο όποιο σκοτάδι.Και σαφως δεν αλλάζουν απο την δική μας τυχόν ερμηνεία.Πολλοι μεγαλοι ιδεολόγοι είναι του κώλου.Η Αλήθεια μας,φαίνεται,από Τον Λόγο των πραξεών μας και γενικότερα και απο τον τρόπο που εμείς ερμηνεύουμε τα πάντα γύρω μας.Ευτυχώς όμως Ο κόσμος και η ζωή δεν κινείται γύρω απο εμάς αλλά εμείς γύρω απο τον Κόσμο και την ζωή,αλλιώς θα χαμε αφανιστεί εντελώς.Δυστυχισμένοι οι εγωκεντρικοί γιατι στο απέραντο σκοτάδι του φωτεινού τους εγω, θα πιστέυουν ότι υπάρχουν επειδή ανασαίνουν και θα πιστεύουν πως ολα δεν θα υπάρχουν όταν εκείνοι πεθάνουν, όπως επίσης θα πιστεύουν πως όλα υπάρχουν και ερμηνεύονται μόνον όπως εκείνοι θεωρούν.

  3. Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποιος είναι φιλάνθρωπος δεν το βγάζει ντελάλι με φωτογραφιούλες, και αναρτησούλες με ορισμούς / φιλοσοφίες του πρωκτού. Μάλλον αντιλήφθηκες το πόσο αντιπαθής είσαι και είπες να προσπαθήσεις να αγοράσεις λίγη συμπάθεια. Δε νομίζω, Τάκη.

    ΥΓ: Δε μπορώ, σιχάθηκα με το blog σου. Απάντα ελεύθερα, αλλά εγώ εδώ μέσα δε ξαναμπαίνω.

  4. FILANTHROPOS DUSKOLA GINESE….THA PREPEI NA AGAPAS TOUS ANTHROPOUS …..EITE EISAI PLOUSIOS EITE FTOXOS….EINAI THEMA FILOSOFIAS……ANTHROPISTHS GINESE EUKOLA DIOTI EINAI MIA EIKONA FTIAXTH….EINAI AUTO POU THES NA DIXNEIS STOUS ALLOUS…..OI PERISSOTEROI PLOUSIOI EINAI ANTHROPISTES KANONTAS AGATHOERGIES ME SKOPO THN KALUPSI TOU MAUROU XRHMATOS APO THN EFORIA…GIATI OS GNOSTO OI DOREES EKPIPTOUN APO THN FOROLOGIA…. TORA AN PRAGMATIKA KAPOIOS THELEI NA PROSFEREI STON SUNATHROPO TO KANEI KRUFA……NA MH GNORIZEI H DEXIA TI POIEI H ARISTERA…..

  5. Μόλις σήμερα διάβασα αυτό το κείμενο διαμάντι. Συμφωνώ, πως ανθρωπιστής γίνεσαι δύσκολα. Και επειδή είναι δύσκολο – αν όχι ακατόρθωτο – να φτάσουμε στο ιδεατό, που εμπεριέχει το γνώθι σ’αυτόν, την ελευθερία και την ενσυναίσθηση, οι φιλανθρωπίες είναι σαφώς προτιμότερες από την αδιαφορία και τον εγωκεντρισμό.

Απάντηση